مظاهر مصفا،خانلری، فروزانفر و دانشگاه تهران

هر بزرگی که به فضل و به هنر گشت بزرگ

                                         نشود خرد، به بد گفتن بهمان و فلان

(دیوان اشعار فرخی سيستانی)

سلام دوستان عزيز.                                                                

اول خرداد مراسمی در دانشگاه تهران برگزار شد که از سویی باعث خوشحالی بود و از سویی باعث تاسف، مراسمی بود در دیدار با استاد مظاهر مصفا.

با وجود مدتی که از رفتن (؟) مصفا از دانشگاه تهران می گذشت عشق و علاقه به او در میان حضار و دانشجویانش موج می زد. اشکی که بر چشم حاضران و بغضی که گاه گاه در صدای استاد بود، حکایت از عشقی دو جانبه و بی حد داشت.

اینکه چه کسانی و با چه انگیزه هایی موجبات دوری اهل ادبیات از این اساتید را فراهم می آورند مجالی دیگر می طلبد ولی به این بیت سعدی باید اشاره کرد که:

شب پره گر وصل آفتاب نخواهد            رونـق بـازار آفـتـاب نـکـاهـد                                                                                                              (گلستان سعدی)

کسانی که حضور بزرگان را بر نمی تابند چه فکری می کنند؟

بعد از استادانی همچون محمد معین، مجتبی مینوی، سعید نفیسی، جلال الدین همایی، ذبیح الله صفا، خانلری، فروزانفر و... آیا کسی جای آنها را گرفت؟ امروز دانشکده ادبیات دانشگاه تهران در نبود این بزرگان، که به فرموده استاد دکتر طبیبیان، «ادبیات عرب و عجم مانند یک نعلبکی میان اصبعین مبارکشان بود» به چه کسانی باید بنازد.  ]البته جز امثال استاد دکتر شفیعی کدکنی که هنوز مایه ی مباهات آن دانشگاه و بلکه ادبیّات فارسی اند.[ 

کیست که جای بزرگی همچون دکتر خانلری را بگیرد؛ کسی که به فرموده استاد طبیبیان « در بین سلف و خلف استادی به حشمت او دیده نشده است.»

از عـزیـزان رفـتـه رفـتـه شـد تـهی ایـن خاکدان 

                           یــک تــن از آیــنـدگــان نـــگـرفت جـای رفـتـگـان

عالم از اهل سعادت، یک قلم خالی شده است 

                           زان همایون طایران مانده است مشتی استخوان

 نــیـسـت جـز سـنـگ مـزار نـامـداران بـر زمـیـــن 

                           نـقـش پـایـی چـنـد بـر جـا مانده اسـت از کـاروان

                                                                                                 (دیوان اشعار، صائب تبریزی)

دانشکده ادبیات دانشگاه تهران، خاکش به حرمت قدوم این بزرگان متبرک است. چرا باید امثال استاد مظاهر مصفا و استاد دکتر خطیب رهبر را خانه نشین کرد؟ مگر زبان و ادبیات فارسی چند تن مانند آنان دارد؟ به یاد گفته سلطان مسعود غزنوی به بونصر مشکان می افتم که:

«می باید که چون تو ده تن استی و نیست و جز تو را نداریم، کی راست آید که به دیوان ننشینی؟» (تاریخ بیهقی، دکتر خطیب رهبر)

کاش ما نیز این اندازه قدر و جایگاه افراد را می شناختیم. استاد مصفا راست می گفتند: چرا در تهران این همه خیابان و بزرگراه به نام جلال آل احمد داریم ولی یک خیابان به نام بزرگانی چون استاد فروزانفر، خانلری و ... نیست؟ راستی قدرشناسی نیز دُرّ نایابی شده است و وقتی حرمت امامزاده را متولی نگاه ندارد از دیگران چه انتظاری؟ وقتی در دانشگاه تهران که خانه آنان بوده است یک اتاق به نام ایشان نیست...

بگذریم.

بعد از مدتها باز هم غزلی بخوانید از احسان قدیمی عزیز و نظرتان را راجع به آن بگویید:

عکس دو گاو مُردنی و من کنار هم

شخم زمین بی همه چیز برادرم-

-دنبال پای گمشده می گشت زیر خاک

دنبال چشمهای سیاهت، عروسکم-

-وقتی خمار یک نخ سیگار می شوی

با چشمهای بسته قدم می زنی قدم-

-تا چکمه های صورتی ات بارور شوند

بغضم گرفته، گریه نکن لعنتی، یه کم-

-مادر شدن برای تو زوده عزیز من

با گیسهای بافته در گوشه ی حرم-

-پر پر بزن، پرنده ی سر خورده، توی دیس

- کی؟ من؟

- روانیه به خدا.

- نه، من عاش غم-

-دارم ؛ فقط ببین پسرم، قرصتو بخور

بعدش تو و برادر تو پارک می برم. 

       احسان قديمي/شهريار                                                   

/ 71 نظر / 185 بازدید
نمایش نظرات قبلی
محمد آسيابانی

کارگاه ..... به روز است. با مقاله ی تریاک معشوقه ی سیاه هنرمندان نوشته ی مرحوم دکتر حسن هنرمندی با امید دیدار شما با احترام محمد آسیابانی

مريم حقيقت

سلام روشنم با چراغی که می آوری؟ *خال مقاله ای که به زودی((فلسفه در پسا غزل))خواهم شد. **صدايی که جذب ذره های زمان شد ***لينکهايی که دوستشان داريد! ****به شعرم با: ۳۳عدد مقدسی است [به جای من همه ی آنچه آرزو کردی واز حريم غريبش گرفته ای بنويس] به نقد می شوی؟ يا علی

عليرضا نقوي

وبلاگ بسيار جالبي داريد.موفق باشيد. با مطلبي پيرامون جشن تيرگان به روزم.

سمانه

سلام.خوبی؟دیر به دیر میای؟؟ این بلاییه که تو ایران سر همه کسانی که نباید بیاد میاد.ما ایرانیها هم که زود به همه چیزهای بد عادت میکنیم

محمدرضا طاهري

وبلاگ «باده خوران» با هدف بحث جدي پيرامون جريان اصيل غزل امروز آغاز به كار كرد. از شما و تمامي عزيزاني كه دستي بر آتش شعر و ادب دارند تقاضاي حمايت و همياري داريم... «باده خوران» مي خواهد فرصتي باشد براي تمامي عاشقان جادوي قالب هميشه ماندگار غزل. تا بتوانند به كمك هم راه را از بيراهه تشخيص داده و در ساحت مقدس و پاك غزل چند قدمي به سوي انسانيت بردارند... چشم انتظار شعر ها، مقالات و دستنوشته هاي شما پيرامون غزل هستيم..

آزاده بشارتی

ببین عزیز! فقط سعی کن خودت باشی... خدای مهربان من! من می خواهم بخوابم اگر در خواب مردم مرا ببخش و تمام اسباب بازی هایم را بشکن که بچه ی دیگری از آن ها استفاده نکند! آمین! وقتی قرار است سه خط دیگر بگویی خدا نگهدار چرا اصلا باید سلام بدهی؟ ببین عزیز! فقط سعی کن خودت باشی... دوست عزیز به روزم! با اولین پست تابستانه ام...

سودایی

سلام !نمی دانم چقدر سر کلاس های دکتر مصفا نشسته ای و چه زمانی؟اما من سالها پيش در کلاس های ايشان فقط گله شنيدم و بی حوصلگی ديدم .نمی گويم مصفا بی معلومات بود اما استاد نبود